Acalabrutinib (ACP-196) w nawrotowej przewlekłej białaczce limfatycznej ad 6

Począwszy od dawki 100 mg raz na dobę, obłożenie BTK było całkowite (99 do 100%) 4 godziny po podaniu i mieściło się w zakresie od 87 do 95% przed podaniem dawki z dawką raz na dobę. Ponieważ acalabrutinib nie ma akumulacji w osoczu, zbadaliśmy wykonalność i bezpieczeństwo schematu dawkowania 100 mg dwa razy na dobę. Figura 1C pokazuje polepszenie zajętości BTK w 99% 4 godziny po podaniu dawki i 97% przed podaniem dawki w dniach 8 i 28. Przerwa w sygnalizacji receptora komórek B była również oceniona przez pomiar fosforylowanego BTK, jak pokazano na Figurze 1D. Po leczeniu acalabrutinibem obserwowano całkowitą utratę ufosforylowanego BTK w odpowiednich punktach czasowych we wszystkich kohortach. Ocena funkcji in vivo płytek izolowanych z krwi pacjentów otrzymujących acalabrutinib lub ibrutinib (jako kontrola pozytywna) ujawniła zmniejszenie oddziaływań płytki z płytką naczynia w tym ostatnim, ale nie w przypadku modelu z humanizowanym mysim modelem zakrzepicy (ryc. Bezpośrednią cytotoksyczność zależną od komórek zabijających komórki naturalne oceniano przy użyciu krwi obwodowej od pacjentów. Cytotoksyczność zależna od przeciwciał nie uległa pogorszeniu w przypadku leczenia acalabrutinibem w porównaniu z kontrolą przed leczeniem (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Cytokiny prozapalne znacznie zmniejszyły się od wartości początkowej do 28 dnia leczenia (ryc. S5 w dodatku uzupełniającym). Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane. Długotrwałe leczenie acalabrutinibem nie wiązało się z żadnymi skumulowanymi działaniami toksycznymi o wysokiej złośliwości. Większość zaobserwowanych zdarzeń to stopień lub 2 i rozwiązany w czasie (Tabela 2). Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były bóle głowy (z ogólnymi zdarzeniami występującymi u 43% pacjentów i stopnia 3 lub 4 zdarzenia w 0%), biegunka (ogólnie u 39% i stopień 3 lub 4 u 2%), zwiększona waga (ogólnie u 26% i stopnia 3 lub 4 w 2%), gorączki (ogólnie w 23% i stopnia 3 lub 4 w 3%) i infekcji górnych dróg oddechowych (ogólnie w 23% i stopnia 3 lub 4 w 0%). Ciężka biegunka, wysypka, bóle stawów, bóle mięśni, siniaki i krwawienia wystąpiły u nie więcej niż 2% pacjentów. Nie odnotowano poważnego krwotoku ani migotania przedsionków. Poważne zdarzenia niepożądane wymieniono w tabeli S3 w dodatkowym dodatku. Podczas badania wystąpił tylko jeden zgon (spowodowany zapaleniem płuc). Poziomy IgG, IgA i IgM w surowicy mierzono w czasie, a wyniki nie wykazywały istotnych klinicznie zmian w czasie, z wyjątkiem pacjentów otrzymujących dożylną immunoglobulinę (Fig. S6 w Dodatku Aneks). Liczba komórek T (CD4 + i CD8 +), komórek naturalnych zabójców i monocytów również nie wykazała istotnych klinicznie zmian w czasie (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym).
Odpowiedź kliniczna
Rycina 2. Rycina 2. Odpowiedź na Acalabrutinib.Panel A pokazuje medianę procentowej zmiany od wartości wyjściowej w bezwzględnej liczbie limfocytów (ALC) i sumę produktów o średnicach węzłów chłonnych (SPD) u wszystkich pacjentów. I słupki reprezentują 95% przedziały ufności. Panel B pokazuje największą zmianę limfadenopatii w stosunku do wartości wyjściowej u pacjentów z wyjściową limfadenopatią i co najmniej jednym pomiarem podczas leczenia (N = 56)
[hasła pokrewne: niedoczynność tarczycy senność, implanty zębów Kraków, stomatolog na nfz wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: implanty zębów Kraków niedoczynność tarczycy senność stomatolog na nfz wrocław