Adalimumab u pacjentów z aktywnym niezakaźnym zapaleniem błony naczyniowej oka ad 6

Podobne wyniki znaleziono w analizach podgrup (patrz Dodatek dodatkowy). Istniało znacznie więcej przyczyn niepowodzenia leczenia w grupie placebo niż w grupie adalimumab (P = 0,002) (ryc. S2 w Dodatku uzupełniającym). Wzrost stopnia zamglenia ciała szklistego był najczęstszym powodem niepowodzenia leczenia w grupie placebo (36%) i najrzadszym powodem w grupie adalimumabu (15%) (ryc. 2). Wzrost stopnia komórek komory przedniej był najczęstszym powodem niepowodzenia leczenia w grupie adalimumabu (22%); pogorszenie najlepiej skorygowanej ostrości wzroku było najczęstszym powodem niepowodzenia leczenia w grupie placebo (25%). Przeprowadziliśmy analizy eksploracyjne wyników, aby ustalić, czy istnieje związek między skutecznością adalimumabu a rodzajem diagnozy lub stanem wyjściowej terapii immunomodulacyjnej. Zdiagnozowano zdefiniowane podgrupy z 20 lub więcej pacjentami na grupę badawczą. Tylko dwie podgrupy – idiopatyczne zapalenie błony naczyniowej oka i naczynioplazma szpiczaka – spełniały to kryterium. Stwierdziliśmy, że skuteczność adalimumabu była istotnie większa niż skuteczność placebo wśród pacjentów z rozpoznaniem idiopatycznego zapalenia błony naczyniowej (współczynnik ryzyka, 0,50; 95% CI, 0,31 do 0,80; P = 0,003), ale nie wśród pacjentów z chorobą ptasią (przypadek stosunek, 0,49; 95% CI, 0,21 do 1,14; P = 0,09). Stwierdziliśmy również, że skuteczność adalimumabu jest znacznie większa niż skuteczność placebo w podgrupie pacjentów, którzy nie stosowali terapii immunomodulującej na początku badania (współczynnik ryzyka, 0,49; 95% CI, 0,33 do 0,73; p <0,001), ale nie wśród pacjentów. którzy stosowali terapie immunomodulujące na początku badania (współczynnik ryzyka, 0,55, 95% CI, 0,30 do 1,01, P = 0,05). Biorąc pod uwagę niewielką liczbę pacjentów w każdej podgrupie i eksploracyjny charakter tych analiz, wyniki należy uznać za wstępne.
Tabela 2. Tabela 2. Drugorzędne drugorzędne parametry skuteczności w populacjach, których celem jest leczenie. Badania hierarchiczne ocenionych drugorzędowych wyników wykazały, że pogorszenie oceny stopnia komory przedniej komory, pogorszenie stopnia zmętnienia ciała szklistego oraz pogorszenie najlepiej skorygowanej ostrości wzroku były istotnie większe. mniej powszechne wśród pacjentów, którzy otrzymywali adalimumab niż wśród osób otrzymujących placebo (P.0,01 dla wszystkich trzech punktów końcowych). Różnica między grupami w czasie do obrzęku plamki OCT nie była istotna (Tabela 2); w związku z tym nie przeprowadzono dalszych potwierdzających testów statystycznych drugorzędowych punktów końcowych. Analiza post hoc eksploracyjna wykazała, że wśród pacjentów bez obrzęku plamki żółtej, otworów plamki żółtej lub odwarstwienia siatkówki w punkcie wyjściowym ryzyko rozwoju nowego obrzęku plamki zdefiniowanego przez zgrubienie siatkówki było o 67% niższe w przypadku adalimumabu niż w przypadku placebo (P = 0,02) . Eksploracyjne analizy procentowej zmiany grubości środkowego siatkówki w każdym oku, zmiana wyniku kompozytowego VFQ-25, zmiana w podskoku odległościowym VFQ-25, zmiana w podscore VFQ-25 w pobliżu widzenia i zmiana VFQ-25 Subscore bólu gałki ocznej, które zostały wykonane dla celów generowania hipotez, pokazały, że wyniki faworyzowały adalimumab dla każdego wyniku, z wyjątkiem zmiany w podskoku widzenia na odległość VFQ-25 (Tabela
Bezpieczeństwo
Tabela 3
[patrz też: dentysta bydgoszcz, dentysta w krakowie, implanty Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bydgoszcz dentysta w krakowie implanty Warszawa