Adalimumab u pacjentów z aktywnym niezakaźnym zapaleniem błony naczyniowej oka cd

Zastosowano interaktywny system odpowiedzi głosowej lub odpowiedzi sieciowej, aby przypisać każdemu pacjentowi numer i grupę. Adalimumab i dopasowane placebo zostały dostarczone w fabrycznie napełnionych strzykawkach i podano je podskórnie. Pacjenci w grupie otrzymującej adalimumab otrzymywali dawkę 80 mg na początku badania, a następnie dawki 40 mg co 2 tygodnie, począwszy od tygodnia i kontynuowano przez cały czas trwania badania. Wszyscy pacjenci otrzymali standardową serię z prednizonem o mocy 60 mg na dobę, przy próbie wejścia na rynek (tydzień 0), po czym zastosowano obowiązujący harmonogram zbierania stężeń (Tabela S2 w Dodatku Dodatkowym). Wszyscy pacjenci przerwali leczenie prednizonem do 15. tygodnia.
Wizyty studyjne i punkty końcowe
Wizyty kliniki zaplanowano na przesiewowych; na początku; w tygodniach 1, 4, 6 i 8; i mniej więcej co 4 tygodnie później. Warunki pacjentów oceniano do czasu określenia niepowodzenia leczenia lub zakończenia 80-tygodniowego leczenia. Badanie zakończyło się, gdy zarejestrowano wcześniej określoną liczbę zdarzeń niewydolności leczenia – 138 zdarzeń, jak zdefiniowano poniżej – zarejestrowano (144 rzeczywiste niepowodzenia leczenia włączono, ponieważ u sześciu pacjentów wystąpił niepowodzenie leczenia w okresie wprowadzania pacjenta, co było okresem po leczeniu 138). wystąpiły awarie, podczas których wszyscy pacjenci nadal uczestniczący w badaniu byli zobowiązani do zgłoszenia się do ostatecznej wizyty w klinice). Maksymalny czas leczenia wynosił 80 tygodni lub do momentu wystąpienia 138. niepowodzenia leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności był czas do niepowodzenia leczenia w 6. tygodniu lub po nim. W 6. tygodniu u pacjentów uznano, że wystąpił niewydolność leczenia, jeżeli w co najmniej jednym oku spełniono którekolwiek z następujących kryteriów: nowe zmiany zapalne w stosunku do linii podstawowej, komora komory przedniej lub szklistka, która nie zmniejszyła się do 0,5+ lub niższej, lub pogorszenie najlepiej skorygowanej ostrości wzroku o 15 lub więcej liter na wykresie badania retynopatii cukrzycowej wczesnego leczenia, w odniesieniu do najlepszego stanu, jaki wcześniej osiągnięto. Po 6 tygodniu pacjentów uznano za pacjentów z niewydolnością leczenia, jeśli mieli nowe, aktywne zmiany zapalne w stosunku do linii podstawowej, dwuetapowy wzrost w komorze przedniej komory lub stopnia zamglenia ciała szklistego lub pogorszenie najlepiej skorygowanej ostrości wzroku o 15 lub więcej liter na wykresie badania retynopatii cukrzycowej wczesnego leczenia, w odniesieniu do najlepszego stanu, jaki wcześniej osiągnięto, w co najmniej jednym oku.
Dziewięć rangowanych drugorzędowych punktów końcowych związanych ze stanem chorobowym zostało przetestowanych pod kątem istotności w porównaniu pomiędzy grupą adalimumab a grupą placebo w następującej hierarchicznej kolejności (od pierwszego do ostatniego): zmiana w komórce komory przedniej oka w każdym oku, zmiana w szklistym zamgleniu ocena w każdym oku, zmiana najlepiej skorygowanej ostrości wzroku (logarytm o minimalnym kącie rozdzielczości) w każdym oku, czas do optycznego tomografii koherencyjnej (OCT) w obrzęku plamki w co najmniej jednym oku, zmiana procentowa w środkowej grubości siatkówki w każdym z oczu oko, zmiana w wyniku zespolonym wizualnie funkcji widzenia wizualnego NEI-25 (VFQ-25), zmiana w podskoku odległościowym VFQ-25, zmiana w podscore VFQ-25 blisko widzenia i zmiana w podskoku bólu ocznego VFQ-25. Wszystkie oceniane drugorzędowe punkty końcowe, z wyjątkiem czasu, w którym OCT wykazało obrzęk plamki w co najmniej jednym oku, analizowano przez porównanie najlepszego stanu uzyskanego przed 6 tygodniem z wartością na końcowej wizycie studyjnej.
Wszyscy pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę adalimumabu lub placebo zostali włączeni do analizy bezpieczeństwa
[przypisy: implanty zębów, dentysta bydgoszcz, dentysta Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bydgoszcz dentysta Kraków implanty zębów