Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy ad 5

Jednakże, gdy przeważają wirusy grypy A (H1N1), leki te mogą być nadal przydatne, jeśli są stosowane w połączeniu z inhibitorem neuraminidazy. Coraz większa część wirusów grypy A (H1N1) jest oporna na oseltamiwir, doustny inhibitor neuraminidazy, ale nie na zanamiwir. 13 Zanamiwir jest inhibitorem neuraminidazy podawanym przez inhalację aktywną, co może nie być praktyczne w przypadku pacjentów osłabionych lub dzieci w wieku poniżej 7 lat i jest przeciwwskazane u osób z reaktywną chorobą dróg oddechowych. Wirusy grypy B mają zmniejszoną wrażliwość na oba te inhibitory neuraminidazy w Japonii, gdzie oseltamiwir jest szeroko stosowany.39 Można rozważyć zastosowanie terapii skojarzonej40. Ribavirin, lek przeciwwirusowy o szerokim spektrum działania, dostarczany w postaci aerozolu, który jest licencjonowany do użytku przeciwko wirusowemu zakażeniu dróg oddechowych, był skuteczny w badaniach klinicznych z udziałem młodych dorosłych z zakażeniem wirusem grypy A lub B, 41-43, chociaż obecnie nie jest zatwierdzony do tego wskazania. Read more „Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy ad 5”

Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy czesc 4

Dostępnych jest kilka szybkich testów. Czułość tych testów jest różna w zależności od rodzaju testu i właściwości krążących wirusów i zwykle waha się od 60 do 80%; specyficzność tych testów wynosi około 90% .13 Jednak potwierdzenie diagnozy grypy za pomocą szybkiego testu nie jest niezbędnym warunkiem wstępnym leczenia przeciwwirusowego, jeśli wiadomo, że wirusy grypy są powszechne w społeczności. W takich okolicznościach diagnoza kliniczna oparta na objawach gorączki i kaszlu podczas prezentacji jest tak dokładna, jak w przypadku większości testów szybkiego wykrywania dla osób w wieku powyżej 5 lat.28,29 Kto powinien być leczony.
Leczenie antywirusowe jest najbardziej skuteczne, gdy rozpoczyna się w ciągu 48 godzin po wystąpieniu choroby. Zalecenia mówią, że każdy, kto może mieć poważny wynik, powinien być traktowany13,30; stosowanie tego zalecenia jest skomplikowane z powodu trudności w przewidywaniu wyniku na wczesnym etapie choroby. Read more „Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy czesc 4”

Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy cd

W tabeli wymieniono sześć szczepionek przeciwko grypie, na które wydano licencję na sprzedaż w Stanach Zjednoczonych w sezonie 2008-2009.13 Dostawa szczepionek do klinik rozpoczęła się w sierpniu 2008 r., Aby dać czas na planowanie i dystrybucję. Aby uzyskać maksymalną skuteczność, szczepionkę należy podać zanim wirusy grypy zaczną się rozprzestrzeniać; potrzebne są ustrukturyzowane programy dostarczania szczepionki.22 Zalecenia ACIP 2008-2009 dotyczące rozszerzenia powszechnego zasięgu wśród uczniów są wyzwaniem dla dostawców usług podstawowej opieki zdrowotnej. Kliniki szczepień w klinikach powinny być otwarte w godzinach dogodnych dla rodzin i nie mogą być sprzeczne z frekwencją w pracy i szkole. Aby zwiększyć liczbę osób otrzymujących szczepienia, klinicyści mogą współpracować z organizacjami społecznymi w celu promowania dostarczania szczepionki w nietradycyjnych warunkach. Trwałym rozwiązaniem może być ustanowienie klinik w szkołach i miejscach pracy w celu szybkiej dystrybucji szczepionki dla dużej liczby zdrowych, podatnych osób, które w innym przypadku miałyby wysokie wskaźniki infekcji i mogły być odpowiedzialne za rozprzestrzenianie się grypy w społeczności. Read more „Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy cd”

Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy ad

Jednak zgodność z tym zaleceniem była niska, nawet wśród pracowników służby zdrowia.9 W sezonie 2003-2004 tylko 43% pracowników służby zdrowia i 21% zdrowych kontaktów domowych osób wysokiego ryzyka zostało zaszczepionych przeciwko grypie. Według Komitetu Doradczego ds. Szczepień (ACIP), 13 szczepień przeciwko grypie jest obecnie zalecane dla wszystkich osób w wieku 50 lat lub starszych, wszystkich dzieci w wieku od 6 miesięcy do 18 lat oraz osób w wieku od 19 do 49 lat, które mają warunki medyczne, są w ciąży, są zatrudnione jako pracownicy służby zdrowia lub są kontaktami domowymi osób wysokiego ryzyka (grupa, która obejmuje wszystkie dzieci w gospodarstwie domowym, które są młodsze niż 5 lat). Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy, które mają najwyższe wskaźniki hospitalizacji, chociaż nie kwalifikują się do szczepienia, mogą być chronione przez szczepienie ich matek podczas ciąży. 14 Kategorie te obejmują co najmniej 85% całkowitej populacji Stanów Zjednoczonych lub około 250 milionów osób. Read more „Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy ad”

Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy

Ta dziewczyna była jednym z 12 dzieci, które zginęły w Teksasie w sezonie grypowym 2006-2007. Większość z nich to zdrowe dzieci w wieku szkolnym, które nie były zaszczepione. Głównym wirusem grypy, który przeważał w tym sezonie, była grypa A / Nowa Kaledonia (H1N1), szczep zawarty w dostępnej szczepionce1. Całkowita liczba zgonów dzieci i nastolatków zgłoszonych do Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom ( CDC) na sezon grypowy 2006-2007 wynosił 76. Ta liczba prawdopodobnie będzie znacznie zaniżona. Read more „Zapobieganie i leczenie sezonowej grypy”

Skuteczność szczepionki RTS, S / AS01E przeciwko malarii u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy ad

Jednakże, ponieważ wstępne dane sugerowały lepszą immunogenność z adiuwantem AS01, 15-17 istniała potrzeba oceny RTS, S podawanego z układem adiuwantowym AS01 przed wyborem preparatu szczepionki dla fazy 3. Oceniliśmy skuteczność RTS, S / AS01E. przeciw klinicznej malarii u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy. Metody
Projekt badania
Badanie było randomizowane, kontrolowane i podwójnie ślepe i zostało prospektywnie zarejestrowane na ClinicalTrials.gov. Zatwierdzenie uzyskało Krajowy Komitet Etyczny Kenijskiego Instytutu Badań Medycznych, Komitet Koordynacyjny ds. Read more „Skuteczność szczepionki RTS, S / AS01E przeciwko malarii u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy ad”

Skuteczność szczepionki RTS, S / AS01E przeciwko malarii u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy

Malaria Plasmodium falciparum jest palącym problemem zdrowotnym na świecie. Poprzednie badanie szczepionki przeciwko malarii RTS, S (skierowane na białko circumsporozoite), podawane wraz z układem adiuwantowym (AS02A), wykazało 30% wskaźnik ochrony przeciwko klinicznej malarii u dzieci w wieku od do 4 lat. Oceniliśmy skuteczność RTS, S podawanego z bardziej immunogennym układem adiuwantowym (AS01E) u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy, docelową populację na licencję na szczepionkę. Metody
Przeprowadziliśmy podwójnie ślepą próbę losową szczepionki RTS, S / AS01E w porównaniu ze szczepionką przeciw wściekliźnie u dzieci w Kilifi, Kenii i Korogwe w Tanzanii. Pierwszorzędowym punktem końcowym była gorączka o gęstości parazytemii falciparum ponad 2500 pasożytów na mikrolitr, a średni czas obserwacji wynosił 7,9 miesiąca (zakres od 4,5 do 10,5). Read more „Skuteczność szczepionki RTS, S / AS01E przeciwko malarii u dzieci w wieku od 5 do 17 miesięcy”

Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 7

Obserwowaliśmy wzrost metabolizmu energii spoczynkowej u nosicieli allelu A, który był zgodny z ich zwiększoną masą ciała. Ponadto zaobserwowaliśmy, że różnica w całkowitym wydatku energetycznym między grupami genotypowymi była przede wszystkim różnicą w wydatkach związanych z aktywnością, co sugeruje, że allel A raczej nie będzie markerem siedzącego trybu życia. Nie wiemy jednak, w jaki sposób to odkrycie odnosi się do natury aktywności fizycznej (np. Ćwiczeń lub innej aktywności) .26 Większość naszych danych sugeruje, że gen FTO wpływa na stronę wejściową równania bilansu energetycznego, a ten wniosek jest poparty badaniami na gryzoniach pokazującymi, że gen jest wyrażany w głównych obszarach mózgu kontrolujących karmienie i że jego ekspresja jest regulowana przez deprywację żywności. 9-11 Inna grupa badaczy, którzy stosowali obrazowanie mózgu u ludzi genotypowanych na allele FTO, odkryła, że mózgi pacjentów z allelem wysokiego ryzyka dla genu FTO były bardziej odporne na działanie insuliny niż mózgi osób bez allelu wysokiego ryzyka
Nasze badanie testowało uczucie sytości bezpośrednio mierząc przyjmowanie pokarmu z posiłku testowego po spożyciu jednego z trzech wstępnych obciążeń, a wyniki pokazują silny wpływ genotypu na spożycie energii, ale nie na masę spożywanej żywności. Read more „Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 7”

Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 6

Ten wzrost poboru energii był niezależny od masy ciała, ponieważ różnice te utrzymywały się, gdy w modelu regresji uwzględniono wagę lub beztłuszczową masę ciała jako współzmienną, a podobne wyniki uzyskano, gdy spożycie energii wyrażono jako kilodżulę pokarmu spożywanego na kilogram ciała waga (P = 0,005 na podstawie analizy wariancji i P = 0,025 w teście Manna-Whitneya dla niskoenergetycznego obciążenia przedmiesiączkowego) (Figura 2B). Co ciekawe, całkowita waga spożytej żywności nie uległa znaczącemu zwiększeniu u nosicieli allelu A w porównaniu z nienośnymi (p = 0,82) (ryc. 2C), podczas gdy wagi poszczególnych makroelementów były konsekwentnie wyższe dla nosicieli (tabela 4), z 30 % wyższego spożycia tłuszczów po niskim zużyciu energii przedmiesiączkowej w nośnikach allelu A (P = 0,004 na podstawie analizy wariancji dostosowanej do masy ciała i P = 0,003 według testu U Manna-Whitneya). Poziomy spożycia poszczególnych makroelementów nie różniły się istotnie w zależności od genotypu, po dostosowaniu do całkowitego poboru energii. Gęstość energii przyjmowanej żywności (kilodżuli na gram spożywanej żywności) po tym, jak wszystkie trzy obciążenia przedmałżeńskie były wyższe wśród nośników allelu A niż wśród nienośnych, z 16% większą gęstością energii żywności spożywanej przez nosicieli po niskim zużyciu energii obciążenie (P = 0,03 na podstawie analizy wariancji i P = 0,03 na podstawie testu U Manna-Whitneya) (rysunek 2D). Read more „Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 6”

Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 5

Wartości P są dla porównań par obu grup genotypów za pomocą jednowymiarowej analizy wariancji, z korektą dla wieku, wagi i statusu socjoekonomicznego. Jak oceniono za pomocą kalorymetrii pośredniej, wydatki na energię spoczynkową były o 349 kJ większe u dzieci, które nosiły allel A niż w grupie bez nośności (p = 0,03) (rysunek 1A). Różnica ta była podobna do tej przewidzianej dla spoczynkowego wydatkowania energii za pomocą równań Schofielda (P = 0,01) (rysunek 1A), 20, które uwzględniają wagę ciała, wiek i płeć, i są szeroko stosowane do przewidywania wydatków na energię spoczynkową u dzieci .20,21 Zgodnie z tą obserwacją włączenie masy ciała (masy ciała) lub beztłuszczowej masy ciała jako współzmiennej w modelu regresji zniosło związek między genotypem a wydatkiem energii spoczynkowej (P> 0,20 w obu przypadkach). Całkowity wydatek energetyczny mierzony na podstawie rozcieńczenia izotopowego był również znacząco wyższy u nosicieli allelu A niż u nosicieli, z różnicą 1160 kJ (P = 0,009) (rysunek 1B). Odjęcie spoczynkowych wydatków na energię od całkowitych wydatków na energię pozwala oszacować wydatki związane z aktywnością fizyczną. Read more „Oparty na otyłości wariant genu FTO i zwiększone spożycie energii u dzieci ad 5”