Przyczyny powstawania, zmian w tetnicach prowadzace do powstawania tetniaków sa bardzo rózne

Przyczyny powstawania, zmian w tętnicach prowadzące do powstawania tętniaków są bardzo różne. Tętniaki mogą powstać pod wpływem zakażenia kiłą, kiedy krętki blade usadawiają się w tętnicy głównej i przez swoje jady niszczą jej warstwę środkową. Również procesy toczące się w narządach wewnętrznych w bliskości tętnicy głównej, jak np. gruźlica kręgosłupa, płuc, gruczołów śród piersiowych, ropne zapalenie śródpiersia rozpadające się nowotwory przełyku, oskrzeli, płuc, żołądka itd. , mogą wywołać powstawanie tętniaka. Read more „Przyczyny powstawania, zmian w tetnicach prowadzace do powstawania tetniaków sa bardzo rózne”

Tetniaki

Tętniaki, zwłaszcza tętnicy głównej, z biegiem czasu stają się tak pojemne, że mogą nagromadzać w sobie dużo krwi i wobec tego powstaje zubożenie ustroju w krew krążącą, co prowadzi do niewydolności krążenia. Częściej jednak ulegają one pękaniu i ustrój ginie z krwotoku. W tętniaku często powstają skrzepy, które mogą się odrywać i powodować powstawanie zatorów. Niekiedy znów skrzepy nagromadzone w tętniaku mogą całkowicie wypełniać tętniak i w związku z ich organizacją światło tętniaka nie przekracza światła tętnicy. Guz taki nie tętni, gdyż skrzepy niwelują falę tętna. Read more „Tetniaki”

Czynnik nerwowy

Czynnik nerwowy odgrywa więc jedną z zasadniczych ról w patogenezie stwardnienia tętnic. U ludzi, bowiem, u których proces pobudzenia w korze mózgowej jest wzmożony i w związku z tym zakłócona równowaga w czynności układu wegetatywnego, znacznie szybciej występuj e stwardnienie tętnic. Rola czynników chemicznych Do ciał chemicznych sprzyjających powstawaniu stwardnienia tętnic należy alkohol, dym tytoniowy, ołów, niektóre jady bakteryjne oraz jady powstające wewnątrz ustroju. Przewlekłe zatrucie alkoholem według danych klinicznych sprzyja powstawaniu stwardnienia naczyń, chociaż badania anatomo-patologiczne nie potwierdzają tego. W przewlekłym zatruciu alkoholem chodzi o zakłócenie przemiany materii, zwłaszcza tłuszczowej, oraz zmiany wsteczne powstające w wątrobie, wskutek czego traci ona zdolność odtruwania jadów powstających wewnątrz ustroju. Read more „Czynnik nerwowy”

zwezenia naczyn

Wykazano, że nadciśnienie z niedokrwienia nerek zdarza się w przypadkach przeszczepienia niedokrwionej nerki na kark lub w pachwinę, to znaczy pozbawionej wszelkich połączeń nerwowych z ustrojem. Stwierdzono dalej, że nadciśnienia spowodowanego niedokrwieniem nerek nie można zniweczyć przez przecięcie pod przeponowe nerwu trzewnego i usunięcie zwojów krezkowych i górnych lędźwiowych. Na podstawie tych doświadczeń wydaje się rzeczą jasną i udowodnioną że wzrost ciśnienia krwi wywołany niedokrwieniem nerki jest raczej pochodzenia humoralnego, nie zaś nerwowego. Dostarczono również dowodu na poparcie teorii humoralnej stwierdzając, że niedokrwiona nerka wydziela ciała hipertensyjne. Jeżeli bowiem zahamować krążenie w żyle nerkowej i jednocześnie zwęzić tętnicę, to ciśnienie krwi nie podnosi się, gdyż ciała hipertensyjne z nerki nie przedostają się z krwią żylną do ogólnego krwiobiegu. Read more „zwezenia naczyn”

nadcisnienie samoistne

Chwiejność tych objawów świadczy o tym, że nadciśnienie samoistne jest pochodzenia czynnościowego i punktem wyjścia jest tutaj nerwica układu współczulnego, która odbija się przede wszystkim na regulacji nerwowej naczyń. Ustrój, bowiem stale znajduje się w nadciśnieniu potencjalnym, które hamuje układ presoreceptorów. Jeżeli więc wystąpią zmiany w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej, to czynność tego układu będzie niedostateczna, regulacja upośledzona i powstanie nadciśnienie, jako wyraz podrażnienia układu współczulnego. M. Semerau-Siemianoski określa nadciśnienie samoistne, jako nadciśnieniową nerwicę wegetatywną neurosis vegetativa hypertensiva. Read more „nadcisnienie samoistne”

Uposledzenie wydzielania sliny parasympatycznej

Upośledzenie wydzielania śliny parasympatycznej, spowodowane przewagą układu współczulnego nad przywspółczulnym, byłoby również dodatkowym czynnikiem utrzymującym ciśnienie na wyższym poziomie z powodu braku swoistych ciał hipotensyjnych śliny. Ślina, bowiem jest jednym z czynników podtrzymujących stan rozszerzenia naczyń przewodu pokarmowego, co sprzyja czynnościom wydzielniczym gruczołów trawiennych Walawski. Przewlekła suchość w jamie ustnej powstaje najczęściej z powodu zaburzeń układu wegetatywnego, w których występuje przewaga nerwu współczulnego. Udało się to stwierdzić także w durze plamistym, w przebiegu, którego układ przywspółczulny jest czynnościowo porażony Gerner Walawski. Teoria hormonalna W patogenezie nadciśnienia samoistnego należy również wziąć pod uwagę wadliwą czynność gruczołów wewnętrznego wydzielania. Read more „Uposledzenie wydzielania sliny parasympatycznej”

Tętniak paranowotworowy w raku jajnika AD 6

Podstawy mechanizmu paranooplastycznej trombocytozy w nabłonkowym raku jajnika. Panel A pokazuje średnią liczbę płytek krwi u myszy bez nowotworu (NTB), myszy z nowotworem (TB) i myszy TB, którym brakowało funkcjonalnych receptorów interleukiny 6 hepatocytów (myszy pozbawione TB-6R). T bary oznaczają błędy standardowe; w przypadku myszy NTB błąd standardowy jest zbyt mały, aby można go było wyświetlić. Panel B pokazuje proponowaną parakrynną ścieżkę sygnalizacyjną, która pośredniczy w powstawaniu trombocytozy paranowotworowej w nabłonkowym raku jajnika. Read more „Tętniak paranowotworowy w raku jajnika AD 6”

Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis AD 4

Planowana próba obejmowała 297 pacjentów. Podstawowymi celami tego badania były porównania przeżycia po 14 i 70 dniach dwóch skojarzonych terapii, odpowiednio, z monoterapią amfoterycyną B. Czas do zgonu porównano między grupami leczenia w dniu 14, 70 i 182 dnia z zastosowaniem modelu regresji Coxa, przy czym wskaźniki leczenia były jedynymi współzmiennymi. Potencjalną heterogeniczność efektu leczenia w zależności od zmiennych towarzyszących testowano przy użyciu testu stosunku prawdopodobieństwa do interakcji. Read more „Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis AD 4”

Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis

Kombinowane leczenie przeciwgrzybicze (dezoksycholan amfoterycyny B i flucytozyna) jest zalecane w leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, ale nie wykazano, aby zmniejszało śmiertelność w porównaniu z samą amfoterycyną B. Przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane badanie w celu ustalenia, czy łączenie flucytozyny lub flukonazolu w dużych dawkach z dużą dawką amfoterycyny B poprawiło przeżywalność w 14 i 70 dniu. Metody
Przeprowadziliśmy randomizowaną, trójgrupową, otwartą próbę terapii indukcyjnej w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych u pacjentów z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności. Wszyscy pacjenci otrzymywali amfoterycynę B w dawce mg na kilogram masy ciała na dobę; pacjentów w grupie leczono przez 4 tygodnie, a pacjentów w grupach 2 i 3 przez 2 tygodnie. Read more „Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis”

Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis AD 5

Zapisy na badania, przypisania leczenia i populacje analityczne. Spośród 375 pacjentów poddanych ocenie 299 zostało włączonych do badania. Jeden pacjent, który przeszedł randomizację, ale nie miał kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, nie otrzymał przydzielonego leczenia i został wykluczony z analizy zamiaru leczenia. Rycina pokazuje liczbę pacjentów, którzy zostali włączeni do badania, przydzieleni do grupy leczonej i włączeni do analizy zamiaru leczenia i protokołu. Read more „Kombinowana terapia przeciwgrzybicza w Cryptococcal Meningitis AD 5”