Zanik z niedozywienia

Zanik z niedożywienia Zanik spowodowany niedostatecznym odżywieniem jest typem zaniku. w którym: komórka nie przyswaja ciał odżywczych tylko dlatego, że są one dostarczane do ,niej w niewystarczającej ilości. W tym wypadku również okres dysymilacji przeważa nad okresem asymilacji, wobec czego komórka musi spalać swoją własną protoplazmę, Trzeba jednak pamiętać, że zanik z niekiedy swojej postaci występuje wtedy, kiedy mam całkowite głodzenie, gdyż w przewlekłym głodzeniu powstają prócz zaniku procesy zwyrodniające, które wikłają morfologiczną budowę więdnącej komórki. Na plan pierwszy w zaniku z niedożywienia wybija się tkanka tłuszczowa. Ustrój bowiem spala)przede wszystkim -zapasy; które zostały nagrodzone w odpowiednich tankach. Read more „Zanik z niedozywienia”

Zanik wskutek zaburzen w unerwieniu

Zanik wskutek zaburzeń w unerwieniu Zanik spowodowany zaburzeniami w unerwieniu sprowadza się w zasadzie do dwóch rodzajów mechanizmów, mianowicie: zmian napięcia tkanek, zmian regulacji gry naczyniowej. Doświadczenia wykazały, że przecięcie nerwu i zniesienie w ten sposób napięcia tkanki mięsnej wywołuje zanik odpowiedniego mięśnia. Napięcie bowiem jest swego rodzaju regulatorem przemiany wewnątrzkomórkowej i utrzymuje ją na odpowiednim poziomie. Zanik po. przecięciu nerwów występuje szybko, a nawet dość gwałtownie. Read more „Zanik wskutek zaburzen w unerwieniu”

Rola gruczolów wewnetrznego.

Rola gruczołów wewnętrznego. wydzielania w powstawaniu zaniku Prawidłową przemianę materii w komórkach wpływają także gruczoły wewnętrznego wydzielania, od których zależy równowaga asymilacyjno- dysymilacyjna. Zaburzenia więc w korelacji tych, gruczołów mogą odbić się na stanach asymilacji i dysymilacji komórek w różnych narządach ustroju. Niejednokrotnie spotykamy zanik tkanek i narządów, wywołany stanami chorobowymi w odpowiednich gruczołach, które wytwarzają mniej lub nadmiar hormonów. Zaburzenia w czynności przysadki mózgowej mogą np. Read more „Rola gruczolów wewnetrznego.”

Kwas askorbinowy

W powstawaniu stwardnienia naczyń odgrywają również rolę czynniki zewnętrzne środowiska i związane z nimi odżywianie, Przede wszystkim stwierdzono, że w powstawaniu zaburzeń w przemianie cholesterolowej odgrywają dużą, rolę witaminy. Kwas askorbinowy przy długotrwałym stosowaniu u chorych na stwardnienie tętnic obniża zawartość cholesterolu we krwi. Również w doświadczeniach udało się stwierdzić, że kwas askorbinowy hamuje proces tworzenia się stwardnienia tętnic u królików w związku z obniżeniem zawartości cholesterolu we krwi, Kwas nikotynowy i witamina D zwiększają zawartość cholesterolu we krwi zarówno u ludzi, jak i zwierząt doświadczalnych. Wyżej wymienione witaminy wpływają niewątpliwie na przemianę cholesterolową zarówno u człowieka, jak i zwierząt doświadczalnych i odgrywają poważną rolę w powstawaniu i rozwoju stwardnienia tętnic. Witamina A, tiamina i ryboflawina nie wpływają na zawartość cholesterolu we krwi i nie mają znaczenia w przemianie cholesterolowej. Read more „Kwas askorbinowy”

Wysokosc cisnienia krwi w zylach blisko serca jest zblizona do zera

Wysokość ciśnienia krwi w żyłach blisko serca jest zbliżona do zera. Dzięki temu chłonka może bez przeszkód wlewać się do żył. W miarę oddalania się od serca ciśnienie w żyłach wzrasta, np. w żyle próżnej górnej ciśnienie u psa wynosiło w pewnym doświadczeniu – 2,96, w żyle szyjnej 0,52, w ramieniowej 3,9, w żyle udowej 5,42 mm słupa rtęci. Wszystkie czynniki zmniejszające ciśnienie w układzie tętniczym podnoszą ciśnienie krwi w żyłach. Read more „Wysokosc cisnienia krwi w zylach blisko serca jest zblizona do zera”

Patogeneza choroby nadcisnieniowej

Patogeneza choroby nadciśnieniowej Przyczyny choroby nadciśnieniowej, jak wynika z rozmaitych postaci tej choroby, są bardzo różne, niekiedy trudne do wyraźnego określenia. Nie ulega wątpliwości, że klimat i warunki życia odgrywają pewną rolę w powstawaniu nadciśnienia. Nadciśnienia bowiem samoistnego nie spotyka się prawie nigdy w Chinach i wśród plemion murzyńskich w Afryce nie mających styczności z białymi. Pożywienie mięsne bardziej sprzyja powstawaniu nadciśnienia niż pożywienie jarskie, jednak czynnik ten nie ma jakiegoś decydującego znaczenia. Różne były i są poglądy i dane doświadczalne dotyczące istotnej patogenezy choroby nadciśnieniowej. Read more „Patogeneza choroby nadcisnieniowej”

Badanie czynnosci nerek

Badanie czynności nerek wskazuje, że pod wpływem angiotoniny następuje znaczny skurcz tętniczki odprowadzającej kłębka nerkowego, tętniczka zaś doprowadzaiąca kurczy się w mniejszym stopniu i w związku z tym przepływ krwi przez nerki jest na ogół zmniejszony. W początkowym jednak okresie choroby, kiedy ciśnienie krwi w ogólnym układzie krążenia jest wyższe niż w nerkach, przepływ krwi przez nerki może być nawet zwiększony. Pogłębiając badanie Goldblatta zauważono, że jeżeli nadciśnienie jest spowodowane częściowym zaciśnięciem tętnicy nerkowej po jednej stronie, a nerka po drugiej stronie pracuje prawidłowo, to usunięcie nerki niedokrwionej spowoduje spadek ciśnienia krwi do poziomu prawidłowego w ciągu 6-10 godzin. Doświadczenie to umacnia pogląd, że niedokrwiona nerka wytwarza nadmiar ciała hipertensyjnego. Wykazano również, że niedokrwiona nerka w doświadczeniach na psach jest jedynym źródłem ciała hipertensyjnego. Read more „Badanie czynnosci nerek”

Stwierdzono, ze zabieg ten jest bardzo grozny dla zycia

Metodą dającą najpewniejsze wyniki uzyskania doświadczalnego nadciśnienia jest przecięcie nerwów depresyjnych tętnicy głównej i zatoki szyjnej. Stwierdzono, że zabieg ten jest bardzo groźny dla życia. W związku z tym badacze doszli do wniosku, że przecinanie presoreceptorów należy wykonywać w dwóch fazach, mianowicie najpierw po jednej stronie, a później po drugiej. Tym sposobem operacyjnym można uzyskać trwałe nadciśnienie przy dobrym zdrowiu zwierzęcia. Wynika z tych i innych doświadczeń, że układ presoreceptorów w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej, zwichnięty w swojej czynności przez wpływy z kory mózgowej, odgrywa zasadniczą rolę w powstawaniu nadciśnienia samoistnego. Read more „Stwierdzono, ze zabieg ten jest bardzo grozny dla zycia”

Badanie kontrolowane placebo z kwasem obetycholowym w pierwotnym żółtaczkowym zapaleniu skóry ad 5

Populacja przeznaczona do leczenia i populacja bezpieczeństwa obejmowały wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę kwasu obeticholowego lub placebo (216 pacjentów, pacjent z grupy 5-10 mg wycofało się). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna uczestników na początku badania. Grupy badane były zrównoważone w punkcie wyjściowym. Typowe dla cech demograficznych pacjentów z pierwotnym żółciowym zapaleniem dróg żółciowych było 91% uczestników, a 94% było białych; średni wiek pacjentów wynosił 56 lat (tabela 1). W sumie 93% pacjentów przyjmowało ursodiol w punkcie wyjściowym i podczas całego badania. Read more „Badanie kontrolowane placebo z kwasem obetycholowym w pierwotnym żółtaczkowym zapaleniu skóry ad 5”

Adalimumab u pacjentów z aktywnym niezakaźnym zapaleniem błony naczyniowej oka ad 7

Zdarzenia niepożądane w populacji bezpieczeństwa. Częstość zdarzeń niepożądanych wynosiła 971,7 na 100 osobo-lat w grupie placebo (430 zdarzeń), a 1052,4 na 100 osobo-lat w grupie adalimumabu (657 zdarzeń) (tabela 3) . Potencjalny związek zdarzeń niepożądanych z interwencją próbną (adalimumab lub placebo) został oceniony, podczas gdy badacze nie byli świadomi zadań grupy badawczej. Wśród zgłoszonych zdarzeń niepożądanych 12,3 na 100 osobo-lat (55 zdarzeń) w grupie placebo i 257,9 na 100 osobo-lat (161 zdarzeń) w grupie adalimumab zostało ocenionych przez badaczy jako prawdopodobnie związanych z interwencją próbną. Poważne działania niepożądane były częstsze w grupie adalimumab; częstość występowania wynosiła 28,8 na 100 osobo-lat (18 zdarzeń) w grupie adalimumab i 13,6 na 100 osobo-lat (6 zdarzeń) w grupie placebo (Tabela 3); z nich 9,6 na 100 osobo-lat (6 zdarzeń) w grupie adalimumab i 6,8 na 100 osobo-lat (3 zdarzenia) w grupie placebo zostało ocenionych przez badaczy jako prawdopodobnie związanych z interwencją próbną. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia i reakcje alergiczne. Poważne infekcje występowały z podobną częstością w obu grupach. Read more „Adalimumab u pacjentów z aktywnym niezakaźnym zapaleniem błony naczyniowej oka ad 7”