Trial of Combination Leczenia przeciwmalaryczne u dzieci z Papui Nowej Gwinei ad 7

Nie było żadnych podstawowych parametrów istotnie związanych z niepowodzeniem leczenia w grupie chlorochina-sulfadoksyna-pirymetamina lub grupa artemeter-lumefantryna. Skuteczność przeciwko P. vivax
Prawie dwie trzecie pacjentów, u których w momencie rejestracji wystąpiła malaria żywa, w dniu 42 przebudowy parazyty- mii P. vivax, a większość miała późną porażenie pasożytnicze (tabela 2). Najwyższe wskaźniki adekwatnej odpowiedzi klinicznej i pasożytniczej oraz najniższe wskaźniki niepowodzenia w późnej fazie klinicznej stwierdzono u dzieci otrzymujących dihydroartemisinin-piperachinę (Tabela 2 i Figura 2). Najmniej skutecznym leczeniem była chlorochina-sulfadoksyna-pirymetamina, u których tylko 13,0% dzieci nie miało parazytemii w dniu 42. Analizy dotyczące zamiany na leczenie były zgodne z wynikami z protokołu w dniach 28 i 42 (Tabela 4 w dodatkowym dodatku). Wiek, płeć, wyjściowa gęstość pasożyta, wskaźnik masy ciała i punktacja żywienia według wagi w odniesieniu do wieku nie były istotnymi niezależnymi czynnikami predykcyjnymi niepowodzenia leczenia. Średni czas klirensu pasożyta był dłuższy w przypadku chlorchino-sulfadoksyno-pirymetaminy (3,1 dnia) niż w przypadku każdej z trzech terapii skojarzonych opartych na artemisyninie (.1,4 dni, P = 0,05), ale czasy klirensu gorączki były podobne (Tabela 3 w Dodatku Dodatek). Około połowa z 371 dzieci, które miały monoterapię P. falciparum, również miała parazytemię P. vivax przed 42 dniem (tabela 2), a najmniejszą występowała w grupie dihydroartemisinin-piperachina.
Poziomy narkotyków i wyniki w 7 dniu
Wśród dzieci, które chorowały na malarię falciparum, w analizach jednoczynnikowych istniała tendencja do niższego ryzyka niepowodzenia leczenia (nieokreślonego za pomocą genotypowania PCR) w 7 dniu z wyższym poziomem piperachiny w osoczu w grupie dihydroartemisinin-piperachiny (współczynnik ryzyka dla każdego z pacjentów). wzrost o 10 .g na litr, 0,86, 95% CI, 0,73 do 1,01, P = 0,06) i przy wyższym poziomie lumefantryny w osoczu w grupie artemeterowej i lumefantryny (współczynnik ryzyka dla każdego wzrostu o 100 .g na litr, 0,87; CI, od 0,74 do 1,02, P = 0,09). Zgodnie z modelem Coxa niepowodzenia leczenia w grupie dihydroartemisinin-piperachiny, po korekcie poprzez genotypowanie PCR, zaobserwowano tendencję do asocjacji w poziomie piperachiny w osoczu w dniu 7 (P = 0,08), ale wynik żywienia z według wagi dla wieku nie był już znacząco związany (P = 0,25).
W grupie chlorochina-sulfadoksyna-pirymetamina nie było związku pomiędzy stężeniem chlorochiny w osoczu i monodesetylo chlorochiny w dniu 7 i niepowodzeniem leczenia w odniesieniu do P. falciparum (P> 0,60 dla każdego porównania), ale niepowodzenie leczenia w odniesieniu do P. Wiewos był negatywnie związany zarówno z poziomem chlorochiny w osoczu (współczynnik ryzyka, 0,97; 95% CI, 0,95 do 1,00, P = 0,04), jak i poziomem monodesetylu chlorochiny w osoczu metabolitu (współczynnik ryzyka, 0,97; 95% CI, 0,94 do 0,99 ; P = 0,01). Występowało zwiększone ryzyko rozwoju parazytemii P. vivax u dzieci leczonych z powodu zakażenia P. falciparum, u osób z grupy artemether-lumefantrine, u których stężenie lumefantryny w osoczu było niższe niż 175 .g na litr (współczynnik ryzyka, 2,65; 95% CI 1,43 do 4,91, P = 0,003), a dla grup dihydroartemisinin-piperachina z poziomami piperachiny w osoczu poniżej 20 .g na litr (współczynnik ryzyka, 2,42, 95% CI, 1,03 do 5,70, P = 0,04).
Monitorowanie bezpieczeństwa
Żadne wycofania z leczenia nie można było przypisać niepożądanym działaniom związanym z badanym lekiem
[przypisy: dentystyka, magnesy ferrytowe, dentysta wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta wrocław dentystyka magnesy ferrytowe